ساعت از 2 نیمه شب گذشته است. بیخوابم امشب. بی دلیلی آشکار. شهریور در انتظار سپیده دم پنجمین روز خود است. هوا حالا خنک است. سرشب ها کمی گرمتر و ظهرها هم نه خیلی سوزان اما گرم. هوا سوزانندگی اش را دارد

من بالاخره موفق شدم. لحظه ای که لیست انتخاب واحدم را دیدم اشک در چشمانم دوید. نمیدانم چرا کاملا غیرمنتظره. با این حال محیط کارم به شدت آزاردهنده شده است. تحلفاتشان هر روز بیشتر می شود یا من به آنها اگ

هفته ای که در پیش است جشن شادی خواهیم داشت اما من خوب میدانم برای من زهر می شود. چون حتما سر چه بپوشم باید کلی حرف بشنوم! دقیقا نمیدانم به چه کسی ربط دارد که من چقدر برای لباسهایم هزینه میکنم یا در نه

ماجرای جوشهای وحشتناک من همچنان ادامه دارد. هر ماه حداقل یک روش را پی میگیرم اما کوچکترین بهبودی دیده نمی شود. چند روزی است درمان گیاهی را شروع کرده ام. پیشنهاد درمانگر حجامت بود. امروز عین آدم هایی ک

روزها و شبهایی هم هست که خیلی کش می آید. روزهایی که دلت میخواهد به غار پناه ببری کسی از تو توقعی نداشته باشد همچنانکه از کسی توقعی نداری. روزهایی که حرفت فهمیده نمی شود و هر چقدر بیشتر تلاش میکنی بیشتر سوءتفاهم میشوی! خیلی خسته ام. دلم دور شدن میخواهد!

دو روز است که مشاور را به برنامه ی مطالعه ام اضافه کرده ام. مشاور یا جناب میرغضب! البته که برای من همچین مشاوری لازم است. هیچ اما و اگری نمی پذیرد. هر چه برنامه می دهد باید طبق همان عمل کنم. امروز ی

هیچ وقت فکر نمیکردم یک مشاور خوب می تواند اینقدر موثر باشد. تقریبا تمامی وقتهای خالی ام صرف مطالعه می شود. میرغضب روی دو مورد تاکید دارد اول وقت گذاشتن برای تست زدن و حتی بیشتر از مطالعه روی تست زدن ا

آنقدر با آدم های بی خاصیت در زندگی روبرو بوده ام که مواجه شدن با آدم های مسئولیت پذیر و حرفه ای ذوق زده ام میکند. یک ماه و نیم از وقتی پای حامد به کنکورم باز شد میگذرد. باور اینهمه تغییر برایم عجیب اس